30 Ocak 2013 Çarşamba

Tarih




an ile ansızlığı yaşatıyor, her virgül sonrası cümle gibi.
kimi göklerde, kimi ağaç dallarında.
bir baba gibi, oğlunun oyuncağını kıranda kabahat.
çemkirir,
oğluna çemkiremediği için.
oğuldur, kıyılmaz başkasına dökülen kelimeler.
baba.
basittir aslında.
dakika ile belli olur, gerisi insana aittir, ismi baba.
andır yine, andırmaktadır.
ben de bir keresinde babamı uyurken izledim.
dibini göremedim gözlerin, dudağı oynasa nafile.
o günü hep hatırlıyorum.
belki de o günden sonra hiç hatır sormadım zamana.

babanın oğluna güvenmemesi kendi iktidarsızlığıdır.