11 Haziran 2012 Pazartesi

Kuşların Yokluğunda


Dibine düşerken yağmur, damlaları
eksilir bedenimden sessiz bir şarkı gibi, ruhu kalır
aklımın köşesinden
kuşların kanatları alır götürür
göç yollarında yarım kalan, hayatın
tükenmeyen susuzluğunda kahve çekirdeği dolar
incirsiz kalan ağaçlarda
ben
asılı duran ruhuma ödünç verdim
sevdiğimi sandığım çikolatayı
tadı da kalmadı aklımda
nöronları eksik birer hücre gibi
yayılan seslerin en güzel şarkısına, koyverdim
benim sandığım yolun
çizgisi bile eksik
sadece "yayalar geçemez" yazmakta
gökyüzünde uçan kuşların yokluğunda

Hiç yorum yok: