25 Mart 2012 Pazar

Sırtına Dönerken Bakışlar


Bir ölü gibi gücendi kendine.
Sevda
belki de son kez ayağına değmişti,
dalga.
Kuzeyden güneye güneş tersinde
uzanmış kum taneleri üzerine.
- sessizlik,
gölgesinde saklı duran ifadeyi vuruyordu yüzüne
uykusuna geçerken güneş
doğudan batıya.

* Sonu şu şekilde biter aslında şiirin.

(Saklı hazine vardı, kumdan kalelerde.
Kürekler plastik, aşklara
bakan hizada.
Bir şimşek çaksa, dağılırdı herkes dalgalar boyunda.
Belki o zaman kavuşur, sana
koşarken adım adım sevdaya.
Güneş bu sefer batıdan uyanır,
uyumasa da olur doğuda ya da kıyıda.
Sırtına dönerken kibir dolu bakışlar, boğulur
masum deniz damlasında.)

Hiç yorum yok: